| تبليغات | X |
شاگرد از استادش پرسید برای تعیین رهبر آینده ی کشور نگرانم استاد پاسخ داد اشتباه میکنی تو باید نگران مسئله دیگری باشی. تعیین ولی در عهده خداست. وظیفه ما اطاعت از ولی است نه نگرانی از رهبر. ما باید نگران این باشیم که بتوانیم وظیفه اطاعت و خیرخواهی رهبری را بخوبی ادا کنیم. تا زمانی که ما مجموعا ً در خط ولی حرکت میکنیم خداوند دستمان را از دامن رهبران عادل و آگاه کوتاه نخواهد کرد.
ماجرای طالوت و قوم بنی اسرائیل مثال خوبی برای ماست. زمانی که فرزندان یعقوب دست زاری بلند کردند و از درگاه خداوند طلب فرمانروایی نمودند , پروردگار اجابت نمود و طالوت را بر ایشان امیر قرار داد؛ آنگاه امتحان امت پیش آمد که البته بسیاری از آنان در امتحان شکست خوردند.
جریانات تلخ بعد از انتخابات موقعیتی را پیش آورد که ناچار رهبری وارد ماجرا شده و مانند همیشه سعی در هدایت جامعه به سمت آرامش و طمانینه داشت اما چون عده ای از سیاسیون جامعه این راهبرد را در آن موقعیت به نفع خویش نمی دیدند , دراقدامی خائنانه برای ناکام گذاردن رهبری به تشکیک در مبانی اعتقادی ولایت امر پرداختند. ولایتی که خود روزگاری هوادار و سینه چاک دوآتشه آن بودند.
چرا آقای خامنه ای فلان حرف را زد! چرا آقای خامنه ای فلان حرف را نزد! بهتر بود فلان حرف را نزند! بهتر بود فلان موضع را نگیرد!
گویا از ابتدا بنا بوده ایشان تعیین تکلیف کنند و رهبری صرفاً اعلام کننده نظرات آنان باشد! به نظر میرسد برای برخی سیاسیون بایستی دوره های آموزش ولایت فقیه را برگزار کرد تا یادشان بیاید ولایت فقیه راهنما و راهبر است و وظیفه ما پیروی است.
البته باید ناگفته نگداشت که موضع گیری ها از هم قابل تفکیک هستند. برخی از سر بی اطلاعی و ندانسته در این امور اظهار نظر میکنند و برخی دیگر آگاهانه و این البته در بیان قرآن از علائم نفاق است.
بزرگواران دارای سابقه در انقلاب را توصیه میکنیم به خواندن صحیفه نور و کتاب ولایت فقیه امام خمینی(ره) همو که خیلی سنگش را به سینه میزنند! خودمان و سایر جوانان را هم توصیه میکنیم به حفظ احترام سابقون انقلاب و البته خواندن صحیفه نور و کتاب ولایت فقیه امام خمینی(ره)!!
به نظر میاد در این پست خیلی نثر خشک و بی روحی را بکار گرفته ام ؛ لذا عرض میکنم: خواننده گرامی دوستت دارم!
چنان روحی دمیدم به وجودت که هیکلت پیچید! قبول داری؟!
یک شعار هم برای فکر کردن نه برای سوت و کف زدن! البته بچه های هوادار مهندس موسوی میخواندند:
"خمینی کجایی ؛ میر حسین تنها شد"
هويت و انگيزه عامل بمب گذاري در حرم امام(ره) مشخص شد
نميتوان انكار كرد كه اكثريت مطلق مردم ايران نسبت به دخالت بيگانه جماعت در امور كشورشان حساس هستند و آنرا به هيچ روي برنمي تابند.
بعد از ماجراي اعتراض غير متعارف كانديداهاي شكست خورده انتخابات و بروز برخي تشنجات خياباني ، اجانب و در راس آنها آمريكا ، اسرائيل و انگلستان طبق روال معمول شروع به تحريك مردم و دعوت به مقابله با نظام نمودند.
تا پيش از اين عده اي از معترضين در حاليكه احساساتي شده و خود را محق ميدانستند ، با حضور در تجمعات خياباني تلاش ميكردند اعتراض خود را نشان دهند ؛ اما با پررنگ شدن حمايت بيگانگان از اعتراضات خياباني و دخالتهاي آشكار و وقيحانه آنان در مسائلي كه درون خانواده ايرانيان اتفاق مي افتاد موجب ترديد و سپس موضع گيري بسياري از خود معترضين گرديد.
به خوبي قابل مشاهده بود كه در ابتداي ماجرا اين افراد حمايت خارجي ها را از خود منكر ميشدند و آنرا اتهام هواداران احمدي نژاد برمي شمردند اما با جدي شدن قضايا و ورود علني مقامات بلندپايه دول استعماري و انتشار اخبار كمكهاي مالي ، اطلاعاتي ، رسانه اي و تسليحاتي آنان براي گسترش آشوبها در ايران ، معترضين مطمئن شدند كه هم اكنون به صورت جدي تحت الحمايه غربيها قرار دارند.
اين امر براي ايراني جماعت خيلي دردناك و هشدار دهنده است و لذا بسياري از اين افراد خود را كنار كشيده و به بازي در زمين طراحي شده دشمنان كشور ادامه ندادند و اين همان معناي سخن حكيمانه رهبري است كه فرمود : هر جا كه آمريكائيها پا بگذارند نجس خواهد شد.
چطور نابغه هاي سياست غربي نميدانند با افتضاحاتي كه در چند دهه گذشته در گوشه و كنار دنيا به بار آورده اند ، ادعاي دفاع از حقوق انسانها توسط آنها ، بيشتر به يك جوك بي مزه و بي مناسبت شباهت دارد. تنها يك قلم آن كه توسط آيه الله سيد علي خامنه اي ، رهبر عزيز انقلاب بيان شد ، آتش زدن پناهگاه اعضاي فرقه داويديه و سوزاندن دسته جمعي اعضاي اين گروه شامل كودكان ، زنان ، و سالخوردگان است. چطور حكومت قسي القلب و فاجري اينچنين ميتواند ادعاي دفاع از حقوق بشر را داشته باشد.
نميتوان انكار كرد كه اكثريت مطلق مردم ايران نسبت به دخالت بيگانه جماعت در امور كشورشان حساس هستند و آنرا به هيچ روي برنمي تابند.
بعد از ماجراي اعتراض غير متعارف كانديداهاي شكست خورده انتخابات و بروز برخي تشنجات خياباني ، اجانب و در راس آنها آمريكا ، اسرائيل و انگلستان طبق روال معمول شروع به تحريك مردم و دعوت به مقابله با نظام نمودند.
تا پيش از اين عده اي از معترضين در حاليكه احساساتي شده و خود را محق ميدانستند ، با حضور در تجمعات خياباني تلاش ميكردند اعتراض خود را نشان دهند ؛ اما با پررنگ شدن حمايت بيگانگان از اعتراضات خياباني و دخالتهاي آشكار و وقيحانه آنان در مسائلي كه درون خانواده ايرانيان اتفاق مي افتاد موجب ترديد و سپس موضع گيري بسياري از خود معترضين گرديد.
به خوبي قابل مشاهده بود كه در ابتداي ماجرا اين افراد حمايت خارجي ها را از خود منكر ميشدند و آنرا اتهام هواداران احمدي نژاد برمي شمردند اما با جدي شدن قضايا و ورود علني مقامات بلندپايه دول استعماري و انتشار اخبار كمكهاي مالي ، اطلاعاتي ، رسانه اي و تسليحاتي آنان براي گسترش آشوبها در ايران ، معترضين مطمئن شدند كه هم اكنون به صورت جدي تحت الحمايه غربيها قرار دارند.
اين امر براي ايراني جماعت خيلي دردناك و هشدار دهنده است و لذا بسياري از اين افراد خود را كنار كشيده و به بازي در زمين طراحي شده دشمنان كشور ادامه ندادند و اين همان معناي سخن حكيمانه رهبري است كه فرمود : هر جا كه آمريكائيها پا بگذارند نجس خواهد شد.
چطور نابغه هاي سياست غربي نميدانند با افتضاحاتي كه در چند دهه گذشته در گوشه و كنار دنيا به بار آورده اند ، ادعاي دفاع از حقوق انسانها توسط آنها ، بيشتر به يك جوك بي مزه و بي مناسبت شباهت دارد. تنها يك قلم آن كه توسط آيه الله سيد علي خامنه اي ، رهبر عزيز انقلاب بيان شد ، آتش زدن پناهگاه اعضاي فرقه داويديه و سوزاندن دسته جمعي اعضاي اين گروه شامل كودكان ، زنان ، و سالخوردگان است. چطور حكومت قسي القلب و فاجري اينچنين ميتواند ادعاي دفاع از حقوق بشر را داشته باشد.
برخوردهاي چند پهلو و غير شفاف لاريجاني در چند روز اخير براي همه ناظران سياسي قابل توجه بود. موضع گيري ويژه او در برابر آشوبهاي خياباني بعد از انتخابات كه مصداق ضرب المثل يكي به نعل يكي به ميخ بود نشان داد لاريجاني بازيگري است كه از اين امتياز در برابر احمدي نژاد به آساني نخواهد گذشت. تفاوت ويژه علي لاريجاني و آدمهايي از قبيل او با احمدي نژاد در همين صحنه ها به خوبي قابل مشاهده است.
بازي با كارت داغ و خطرناك اغتشاش خياباني در مقابل احمدي نژاد ، بخصوص بعد از بيانات تاريخي رهبر معظم انقلاب ، نشان داد لاريجاني با كمربند محكم به سوي انتخابات آتي ميتازد.
در شرايطي كه رهبري در خطبه هاي نماز جمعه از تمام نخبگان جامعه و كساني كه مرجعيتي در بين عده اي از مردم دارند ، خواستند مراقب سخنان خود بوده و جامعه را به آرامش دعوت كنند ، لاريجاني با تصريح و تعريض به نهادهاي قانوني دقيقاً بر خلاف توصيه رهبري سعي نمود خود را در ميانه دعوا و حكمي عادل جا بزند.
بازيگري سياسي عنوان برازنده اين مقطع از حيات سياسي لاريجاني است اما اين بازيگري الزاماً منتهي به حصول نتيجه مطلوب نخواهد شد. قاعده بازي در ايران قاعده اي ويژه و يگانه است كه لاريجاني با وجود سابقه طولاني حضور در اين عرصه هنوز متوجه ظرافتهاي آن نشده است.
علي لاريجاني براي 4 سال آينده به رقبا و همراهانش مي انديشد. او ميداند كه جريان احمدي نژادي اگر به بالندگي برسد و خود را باور كند ديگر زير بار آدمهاي بازيگري چون او نخواهد رفت. لاريجاني با توجه به قرائن موجود نظر اول آقاي هاشمي را براي رياست قوه مجريه با خود دارد؛ اما مشكل آنجاست كه با وجود نمونه اصيلي از انقلابي گري مانند احمدي نژاد ، لاريجاني هيچ شانسي ندارد و همه همتش خرد كردن اين نمونه است تا همه به اين باور برسند كه امثال او تنها گروهي هستند كه هم ميتوانند علم انقلابي گري را بردارند و هم پدرسالاران را راضي نگه دارند امري كه هضمش براي مردم غير ممكن است مخصوصاً با زلزله اي كه انتخابات 22خرداد در جغرافياي سياسي ايران ايجاد كرد.
نصیحت به مسئولین