باسمه تعالی

سلام علی آل یس

سالهای زیادی است که رسانه ملی راهش را از انقلاب و ارزشهای آن جدا کرده است و ساز خودش را میزند. هر چه می گذرد آثار این جدایی و تکیه بر اصالت لذت در صدا و سیمای ما بیشتر آشکار میشود. گویی مدیران صدا و سیما و مردم خدا باور در دو فضای مختلف زیست میکنند که حرف همدیگر را نمی فهمند. من همیشه احتیاط میکنم و درصدی از اعتقاداتم را کتمان میکنم به عنوان اینکه شاید دچار اشتباه شده باشم و به دامنه افراط درغلطیده باشم اما شما به سخنرانی رهبری در جمع مدیران صدا و سیما بعد از انتصاب آقای ضرغامی دقت کنید آدم موی بدنش سیخ میشود. چه شده که رهبری اینقدر دقیق و تقریباْ مصداقی با این حضرات سخن میگوید. انصافاْ یادم نمی آید رهبری خطاب به هیچ کدام از ارگانها اینقدر صریح و علنی صحبت کرده باشند از آن طرف نگاه کنید به رفتار این سازمان. انگار که عالماْ و عامداْ سعی در تخریب فرهنگ دینی ما دارد. گاهی به نظر میرسد که اصرار دارند دقیقاْ بر خلاف رهنمودهای رهبری عمل کنند.

آدم ماتش میبرد. چرا ننویسم که همین چند هفته پیش توی یکی از سریالهای خارجی که یک زن به عنوان کمیسر بازی میکند وقتی دو بازیگر نر و ماده در آغوش هم به بهانه امدادرسانی میان آسمان تاب میخوردند چندین بار مدیران محترم رسانه ملی را لعنت کردم به خاطر خیانتهایشان

در مورد صدا و سیما مصیبت و بدبختی خیلی زیاد است منهم حوصله و سوادش را ندارم ولی از این مجموعه های مثلاْ طنز نمیتوان گذشت و حرفی نزد. من نمیدانم آیا رعایت نزاکت و حیا هم مشمول هیچکدام از دستورالعملهای صدا و سیما میشود یا نه؟ این سراشیبی در معنا و ابتذال در کلام تا کجا خواهد رسید. نکند برنامه ریزی کرده اند که ( ببخشید بی ادبی است) دفعه بعد به زور آروغ ملت را بخندانند. عجالتاْ جهت شادی روح بلند سید مرتضی آوینی و هدایت شدن مدیران صدا وسیما بلند صلوات بفرستید

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و اهلک اعدائهم من الجن و الانس من الاولین و الآخرین من الآن الی قیام یوم الدین